Był jednym z pierwszych współpracowników Kalasancjusza. Przywdział habit kalasantyński w tym samym dniu co Założyciel, 25 marca 1617 r., jako brat pracujący. Złożył profesję prostą w kwietniu 1619 r. a uroczystą pięć lat później w 1624 r. Był świetnym pisarzem i w pewnym sensie pierwszym sekretarzem i archiwistą zakonu. Około 1640 r. został wyświęcony na kapłana. Całe dziesięciolecia żył w domu św. Pantaleona; przeszedł również przez Collegium Nazarenum i rzymski nowicjat. Pod koniec 1645 r. wysłano go do Poli. Zakonnik ubogi i wierny; swoje obowiązki wypełniał pilnie i znosił cierpliwie oszczerstwa ze strony wielu ludzi. Zmarł wkrótce po Założycielu, którego tak miłował, we wrześniu 1648 r.
