„Bardzo często nieprzyjaciel rodu ludzkiego przebiera się za świetlistego anioła i używa wszelkich możliwych podstępów, by oszukać zakonnika, najbardziej zaś zagrożeni są ci, którzy pragną się wyróżniać”. 

[List 304 (P 1919), Rzym, 20 listopada 1632 r., do o. Melchiora Alacchiego, Wenecja]

„Quae a Deo sunt, ordinata sunt”. [łac. – To, co pochodzi od Boga, jest uporządkowane] 

[List 302 (P 1908), Rzym, 30 października 1632 r., do o. Melchiora Alacchiego, Wenecja]

     „Zakonnik poza klasztorem jest jak ryba wyjęta z wody: nie potrafi robić tego, co zwykł czynić, i łatwiej sobie folguje. Zakonnik, który w klasztorze nie jest pokorny i posłuszny znajduje się niczym w piekle, nie może bowiem postępować według własnego upodobania i nie cieszy się owocami, jakie zbiera dobry zakonnik, a najmniejszy z nich przewyższa wszystkie rozkosze zmysłów”. 

[List 298 (P 1894), Rzym, 14 października 1632 r., do o. Jakuba Bandoniego, Frascati]
     „[…] wszystko bowiem należy przyjmować jako dar zapobiegliwej ręki Pana, pierwszej i głównej przyczyny sprawczej, która każdą rzecz prowadzi ku jej doskonałemu zakończeniu poprzez drogi niedostępne rozsądkowi ludzkiemu”. 

[List 295 (P 1869), Rzym, 3 września 1632 r., do o. Melchiora Alacchiego, Wenecja]


     „Niechaj Ojciec postara się utrzymać regułę milczenia, tym zaś, którzy nie uznają tego nawet za grzech powszedni, wyznacza na początek karę jednego dnia o chlebie i wodzie, a jeżeli się nie poprawią, niech Wasza Wielebność zaostrzy karę i mnie powiadomi”. 

[List 294 (P 1867), Rzym, 31 sierpnia 1632 r., do o. Jakuba Bandoniego, Frascati] 

     „Jeśli chodzi o tych, którzy nie przejmują się grzechami powszednimi, niechże Ojciec uświadomi im, że kto nie przestrzega konstytucji, zaledwie przez krótki czas jest w stanie ustrzec się od sprzeniewierzenia się przykazaniom Boskim, albowiem od nieprzestrzegania konstytucji w sposób ścisły, łatwo przejść do rozprzężenia w mowie. Stąd bierze się oczernianie braci oraz przełożonego i to wszystko, co w praktyce pokazuje, kto niezbyt pilnie stosuje się do konstytucji”. 

[List 294 (P 1867), Rzym, 31 sierpnia 1632 r., do o. Jakuba Bandoniego, Frascati]
      "Niech Ojciec będzie pewny, że cierpliwością przezwyciężyć można każdą poważną trudność i gdybyśmy jej mieli dosyć już byśmy je pokonali".

[List 292 (P 1849), Rzym, 7 sierpnia 1632 r., do o. Melchiora Alacchiego, Wenecja]
     „Pisałem Ojcu, aby dowiedział się o możliwość zwolnienia od opłat pocztowych, choć wątpię, żebyśmy mogli je uzyskać, zwłaszcza dopóki ja żyję, a to dla mojego aragońskiego pochodzenia, choć przecie z uczuć i obyczajów jestem rzymianinem. Już od ponad czterdziestu lat bowiem żyję w Rzymie, praktycznie zapomniawszy już o ojczyźnie”. 

[List 292 (P 1849), Rzym, 7 sierpnia 1632 r., do o. Melchiora Alacchiego, Wenecja]
     „Bardzo często pragnienie dóbr doczesnych powoduje utratę dóbr wiecznych”. 

[List 278 (P 1804); Rzym, 5 czerwca 1632 r.; do o. Melchiora Alacchiego, Wenecja]

Szczęście rozpięte na krzyżu

      „Żaden ze starożytnych filozofów nie zaznał prawdziwego szczęścia i radości, a co gorsza, poznało je niewielu, żeby nie powiedzieć bardzo niewielu spośród chrześcijan, a to dlatego, że Chrystus, który jest naszym nauczycielem, rozpiął je na krzyżu. Mimo iż wielu się wydaje, że bardzo trudno osiągnąć je w tym życiu, [droga ta] zawiera tyle dobra i wewnętrznej pociechy, że przewyższa wszystkie inne”. 

[List 257 (P 1662), Rzym, 9 sierpnia 1631 r. do o. Melchiora Alacchiego, Wenecja]